Brunicki Julian Marian (1864–1924), właściciel dóbr, przyrodnik-amator. Ur. 10 XII we Lwowie, syn barona Juliana Jana B-go i Pauliny z Wolańskich. Szkołę średnią przeszedł jako prywatysta (nauczycielem jego był m. in. L. A. Birkenmajer, późniejszy prof. U. J.), następnie studiował prawo we Lwowie, ale studiów skutkiem rychłej śmierci ojca nie skończył. Odziedziczywszy dobra Podhorce i in. w pow. stryjskim, gospodarował wzorowo. Nie tylko we własnym majątku wysoko postawił sadownictwo i ogrodownictwo, ale rozwinął także szeroką propagandę za podniesieniem tego działu gospodarstwa rolnego w kraju, w szczególności wśród małorolnych. Działał w Galic. Towarzystwie Gospodarskim, później w małopolskim Tow. Rolniczym – od r. 1886. Był członkiem Komitetu tego Towarzystwa, długoletnim przewodniczącym jego oddziału stryjsko-żydaczowskiego. Pisywał artykuły treści gospodarczej do tygodnika »Rolnik«. W powiecie stryjskim zajmował się gorliwie sprawami społeczno-gospodarczymi, należąc do Wydziału powiatowego, Rady szkolnej okręgowej, Rady nadzorczej spółdzielni rolniczej »Rolnik«. Był delegatem do Tow. Wzaj. Ubezp. w Krakowie, do Tow. Kredyt. Ziem. we Lwowie, członkiem krajowej Rady kolejowej itd. Posłował do galicyjskiego Sejmu krajowego, wybrany w r. 1913 z grupy większych posiadłości okręgu stryjskiego. Od młodości z zamiłowaniem zajmował się nauką o ptakach i motylach. Napisał rozprawę: Ptaki spostrzegane w okolicy Stryja (Kr. 1888). Posiadał jeden z największych prywatnych zbiorów motyli w kraju, który jednak uległ prawie całkowitemu zniszczeniu w czasie wojny światowej. Po wojnie nabył znaczny zbiór po lepidopterologu, prof. Klemensiewiczu, i uzupełniwszy go ofiarował Muzeum Fizjograficznemu Polskiej Akademii Umiejętności. Był członkiem Komisji Fizjograficznej Akademii od r. 1891. Zmarł w Podhorcach 9 IV 1924.
Szematyzmy urzędowe Galicji na r. 1887–1914; Estreicher, Lata 1881–1900, I 191; »Sprawozd. Kom. Fizjogr. Akad. Um.«, Kr. 1888, t. 23, Kr. 1925, t. 42, 44–7, 58/9 (wspomnienie pośmiertne); »Rocznik Akad. Um.«, Kr. 1892, 50, Kr. 1893, 31 i nast. – Zapiski autobiograficzne L. A. Birkenmajera (rkp).
Zygmunt Lasocki